Posted by: WhitelinE on: Mayıs 10, 2009

******
Kalem yaz ki
Ben dostumu öz-le-dim.
******
Kalem yaz ki ;
pembe mart menekşemi bahar yağmurlarının yıkadığı pespembe yapraklarından öptüm.
Adı mart menekşesi diye yakında solacakmış, öyle diyorlar…
Merak ediyorum Nisana ulaşacak mı ?
Şu haliyle parlayıp sönen yıldızları, bir anda gelip geçen mutlulukları anımsatıyor bana.
Elimden kayıp gideceği aklıma dahi gelmeyenlerden birini kaybettim ya geçenlerde!
Canımdan can gitti
Fena tökezledim
Sonra niye onu bu kadar dahil ettim hayatıma ki , diye kızdım kendime!
Kızmaya hakkım var mıydı ?
Fark etmedim bile onun bu denli “benden” oluşunu
ta ki gidene kadar…
gidişiyle birlikte bu boşlukta neden hasıl oldu diye telaşlanınca
bir de ne göreyim
dost dost insanlar dev dev yerleri iskan etmişler kalbimde
giden mart menekşeliği yapmış !
pembe yapraklarını aklımda bıraktığını düşünmeden ,unutulacağını sanmış!
mart menekşeme bakınca işte taa buralara çıkarıyor beni düşünce patikaları…
Kalem yaz ki ;
bahar sevgimi kışkırtıyor
ben iflah olmamacasına seviyorum
mart menekşe(leri)mi
Git git,
ama bil ki ;
biz kendimize ve dünyaya ve her şeye rağmen dostuz…
elimizde değil ! ruhumuzda…
Ellerimizin ve iradelerimizin uzanamadığı, yetişemediği bir yerde ;
dost olarak kalacağız
istesek de istemesek de
istemeyende kimse !
23 Mart 09 Pazartesi
00:34
Son Yorumlar